اتصال بدن انسان به اینترنت اشیا (IOB)

اتصال بدن انسان به اینترنت اشیا (IoB)

هنگامی که اینترنت اشیا human به بدن انسان متصل می گردد ، می توان آن را اینترنت اجسام ( IoB ) نامید ، IoB اساساً بدن انسان را با یک شبکه گسترش یافته از طریق دستگاه ها متصل می نماید ، این دستگاه ها در برخی موارد بلعیده می شوند ، وارد بدن می شوند یا به بدن متصل می شوند مسیر. هنگام اتصال ، می توان داده ها را از بدنه به دستگاه منتقل کرد و از راه دور کنترل و نظارت کرد.

گاهی اوقات ، به نظر می رسد مفهوم اینترنت اشیا (IoT) در بازارهایی که نیازی به آن ندارند ، جوش داده می شود – یا حداقل برای آن آماده نیستند. اما ارتباط انکارناپذیری بین اینترنت اشیا و برنامه های مراقبت های بهداشتی ، به ویژه دستگاه های پزشکی قابل پوشیدن (یا حتی کاشت در زیر پوست) وجود دارد. دستگاه های پزشکی پوشیدنی باید کوچیک ، بدون مانع ، کم مصرف و قابل اعتماد باشد .

اینها همه چالش هایی میباشد که اینترنت اشیا در پیش می گیرد. با این حال ، ساختن بدن انسان به عنوان بخشی از اینترنت اشیا (also) چالش های جدید منحصر به فردی را نیز به همراه داردو زمانی که بیماران با کادر پزشکی و مراکز درمانی می گذرانند گران است.

اگر بتوانیم از این منابع انسانی و جسمی بهتر استفاده کنیم ، برای مثال با کاهش هزینه های کارهای معمول مانند نظارت بر بهداشت و توزیع روزانه دارو ، پتانسیل زیادی برای صرفه جویی در هزینه وجود دارد. در سال ۲۰۱۰ ، ایالات متحده تخمین زد که برنامه مدیکر با آوردن غیر ضروری بیماران دوره نقاهت برای انجام اقدامات اساسی مانند چک آپ و تجویز مجدد نسخه ، سالانه ۱۷  میلیارد دلار  را هدر می دهد.

زیان های مدیکر آنقدر چشمگیر بود که دولت قوانینی را برای مجازات بیمارستانهایی که بیماران را با شرایط خاص از جمله نارسایی احتقانی قلب مجدداً پذیرش می کنند به مدت ۳۰روز مجازات کرد. در نتیجه فشار برای افزایش کارایی ، ما در حال حاضر شاهد آزمایشات در مقیاس بزرگی هستیم که در آن کارهای اساسی توسط IoT مراقبت های بهداشتی نوپا ساده می شود.

امروزه هر تلفن هوشمند یک مانیتور سلامت متصل است. ولی، در حالی که برنامه های متعددی مربوط به سلامتی در تلفن ها وجود دارد ، در عمل بسیاری از آنها از ارزش سوال برانگیز هستند ، زیرا سنسورهای استاندارد تلفن همراه برای جمع آوری اطلاعات دقیق در مورد کاربرانشان ایده آل نیستند.

با این حال ، یک تلفن هوشمند می تواند به عنوان یک گره دروازه IoT برای جمع آوری داده ها از حسگرهای اختصاصی و ایجاد یک رابط کاربری آشنا برای کنترل دستگاه های کوچیکتر ، به طور موثر کار کند.

دستگاه های پوشیدنی نسل اول با تأکید بر نظارت بر سلامت ، مانند Fitbit و Apple Watch ، در حال حاضر ارزش بازار بیش از ۲ میلیارد دلار دارند. پیشرفته ترینه این دستگاه ها به طور خودکار ضربان قلب ، دوره خواب و فعالیت بدنی را کنترل می کند. آنها می توانند این داده ها را با اطلاعات ارائه شده توسط افرد مانند رژیم غذایی ترکیب کنند.

وب سایت انستیتوهای ملی بهداشت آمریکا ۱۳۰  آزمایش بالینی را شامل می شود که فقط شامل Fitbit است. با این حال ، یک مشکل وجود دارد: این محصولات با درجه مصرف خاص به طور خاص “نه یک وسیله پزشکی” تبلیغ می شوند و سوالاتی در مورد صحت نظارت بر ضربان قلب آنها وجود دارد.

با فراتر رفتن از وسایل الکترونیکی مصرفی ، مرکز پزشکی دانشگاه Radboud مستقر در هلند ، با استفاده از فناوری فیلیپس ، دستگاه های IoT پوشیدنی را برای حمایت از بیماران مبتلا به بیماری انسداد ریوی مزمن (COPD) آزمایش میکنند.

COPD باعث مشکلات تنفسی شدیدی می شود و سالانه بیش از دو میلیون نفر در سراسر جهان می کشد. در آزمایش ، بیماران یک حسگر کوچیک بر روی قفسه سینه خود دارند که به طور مداوم تنفس و ضربان قلب آنها را اندازه می گیرد در حالی که زندگی روزمره خود را ادامه می دهند.

داده ها از طریق اینترنت برای ارائه دهندگان خدمات بهداشتی ارسال می شوند. این کار اجازه می دهد تا هشدارهای خودکار در موارد اضطراری و پزشکان را قادر می سازد تا تغییرات طولانی مدت را کنترل کنند.

همچنین به بیماران این امکان را می دهد تا دید عینی از وضعیت خود داشته باشند و یاد بگیرند که چگونه تغییر رفتار بر سلامتی آنها تأثیر می گذارد. اگرچه نظارت مداوم ممکن است نگران کننده باشد ، اما همچنین می تواند آرامش بیشتری را برای بیماران و خانواده های آنها به همراه داشته باشد.

 

IOB

 

یک بیمار قلبی که به یک آزمایش نظارتی از راه دور مشابه در آریزونا پیوسته است ، گفت: “این از لحاظ احساسی شما را لمس می کند ، دانستن اینکه شخصی مراقب شماست این فقط احساس می کند که پشتیبان گیری وجود دارد ، دانستن اینکه شما پشتیبانی می کنید.

” مزایای بارز ادغام اینترنت اشیا با مراقبت های بهداشتی نشان می دهد که ما به سرعت به سمت آینده ای می شتابیم که در آن پزشکان دستگاه های اینترنت اشیا را به همان روشی که دارو تجویز می کنند ، تجویز خواهند کرد.

با این حال ، آوردن داده های بزرگ به بدن انسان خالی از چالش نیست ، و حقیقت این است که اگرچه آزمایشات بی شماری در حال انجام است و برخی از آنها ممکن است گسترش یابد تا به یک روش استاندارد تبدیل شود ارائه گسترده سیستمهای اینترنت اشیا medical پزشکی هنوز در خارج از بیمارستانها نادر است.

دلیل اصلی این احتیاط این است که مراقبت های بهداشتی به معنای واقعی کلمه موضوع مرگ و زندگی است،بنابراین مسئولیت های حقوقی و اخلاقی از اهمیت بالاتری برخوردار است.

این حتی توسعه دهندگان را مجبور می کند تا از منظر مهندسی ، مشکلات را از راه هایی که به نظر می رسد خلاف واقع باشد حل کنند. به عنوان مثال ، دفیبریلاتورهای کاشته شده اولیه قلب از باتری استفاده می کردند که بیماران می توانستند آنها را با یک شارژر القایی شارژ کنند.

حقوقدانان در این مورد توصیه کردند ، زیرا اگر بیمار دستگاه را شارژ نکند ، تولیدکنندگان و ارائه دهندگان خدمات پزشکی در معرض چالش های حقوقی قرار میگیرند. نتیجه این شد که از باتری های چند ساله غیر قابل شارژ استفاده شود.

از نظر حقوقی ، به جای اعتماد به بیمار برای شارژ مجدد آن ، جایگزینی برای کل دستگاه هر چند سال تعویض شود که ارزان تر بود. چالش های عملی نیز وجود دارد.

دستگاه های پوشیدنی باید برای استفاده طولانی مدت راحت باشد. در صورت تماس با پوست ، آنها باید در مواد ضد آلرژی محصور شوند ، برای جلوگیری از گرم شدن قابل توجه ، دمای کار پایین را حفظ کنند و در برابر عرق نیز مقاوم باشند.

هر وسیله ای که در زیر پوست کاشته می شود باید از استانداردهای دقیق پزشکی برای عقیم سازی و پایداری برخوردار باشند. بدن انسان یک محیط خصمانه برای الکترونیک است ، بسیار متفاوت از یک اتاق سرور کنترل شده توسط آب و هوا.

دستگاه های پایدار از نظر زیست شناختی در دنیای پزشکی کاملاً شناخته شده اند ، اما ممکن است برای توسعه دهندگان اینترنت اشیا with با زمینه الکترونیکی جدید باشند.

چالش های دیگری نیز وجود دارد که از قبل توسعه دهندگان اینترنت اشیا با آن ها آشنا شده اند: ایمنی و امنیت نرم افزار. افزایش قابلیت ، پیچیدگی را افزایش می دهد و این باعث افزایش نقاط احتمالی خرابی می شود.

اتصال دو طرفه شبکه انعطاف پذیری را بسیار افزایش می دهد،همچنین اجازه می دهد تا تداخل خارجی ایجاد شود.

در حالی که مسائل امنیتی دیگر از طریق دستگاه های متصل به اینترنت شناخته شده است،اما شاید طراحان دستگاه اینترنت اشیا lessons بتوانند چند درس در مورد قدرت از هواپیما و سخت افزار فضایی بیاموزند

جایی که داشتن نسخه های مختلف از ماژول های مهم (در حالت آماده به کار یا به طور موازی کار می کنند) ، مسیرهای متعدد در نرم افزار و سخت افزار برای رأی گیری در مورد تصمیمات ، و یک مانیتور جداگانه ،ساده و بدون خطا برای نظارت بر کل سیستم.

بدیهی است که این رویکرد “قدرت در عمق” فشار ناخواسته ای را برای بودجه ، هزینه توسعه و ردپای دستگاه به بودجه وارد می کند.

اما قابل توجه است که ضربان سازهای قلبی کاشته شده از قبل برخی از این ویژگی ها را در خود جای داده اند ، و مهمترین استاندارد بین المللی نرم افزار دستگاه های پزشکی ، IEC ۶۲۳۰۴ ، استفاده از اقدامات کنترل خطر مستقل را برای ایمنی مجاز می دانند.

در حالی که طی دهه آینده مراقبت های بهداشتی توسط اینترنت اشیا تغییر شکل می یابد ، اینترنت اشیا نیز برای پاسخگویی به خواسته های منحصر به فرد مراقبت های بهداشتی باید تکامل یابند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − پنج =